அறிவு : ஆற்றலின் நுட்பமான பயணம்
- தீபா ஸ்ரீதரன் தைவான்
செயற்கை நுண்ணறிவு என்பது உண்மையிலேயே செயற்கையானதா? சற்றே ஆழமாகச் சிந்தித்தால் அது இல்லை என்பது விளங்கும். இது நமக்கு முன் வந்த எண்ணற்ற உயிரினங்களின் திரட்டப்பட்ட அறிவு. விலங்குகளின் உள்ளுணர்வு,ஆரம்பகால மனிதர்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பது, ஆய்வாளர்களின் ஆர்வம் மற்றும் விஞ்ஞானிகளின் கணக்கீடுகள் ஆகிய அனைத்தும் வழிமுறைகள் மற்றும் இயந்திரங்களில் வடிகட்டப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு குறியீட்டு வரியும், செயற்கை நுண்ணறிவின் ஒவ்வொரு மாதிரியும், பரிணாம வளர்ச்சியின் நீண்ட நினைவகத்தால் வடிவமைக் கப்பட்டிருக்கின்றன, அவை மனித கைகள் வழியாக முன்னோக்கி கொண்டு செல்லப்படுகின்றன. இயற்கைக்கு மாறானதாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, செயற்கை நுண்ணறிவு என்பதை வாழ்க்கையின் பழமையான பழக்கத்தின் தொடர்ச்சி என்ற பார்வையில் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
இன்று, செயற்கை நுண்ணறிவு நாம் சிந்திக்கும், வேலை செய்யும் மற்றும் வாழும் விதத்தை மாற்றியமைக்கும் ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் பார்ப்பதைப் பரிந்துரைக்கும் வழிமுறைகள் முதல் மருத்துவ நோயறிதலுக்கு உதவும் இயந்திரங்கள் வரை, செயற்கை நுண்ணறிவு பெரும்பாலும் ஒரு புரட்சிகர சக்தியாகவே விவரிக்கப்படுகிறது . ஆனால் இது மனிதகுலத்தை ஒரு விதத்தில் உற்சாகப்படுத்தினாலும், பெரும்பான்மையானவரை அமைதியற்றதாக்குகிறது. பலர் அதன் தாக்கத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறார்கள், இது மனித முயற்சி, படைப்பாற்றல் மற்றும் நோக்கத்தைக் கூட மாற்றிவிடும் என்று அஞ்சுகிறார்கள். ஆனால் நாம் ஆழமாகப் பார்த்தால், யுஐ என்பது நம் உலகத்தை ஆக்கிரமிக்கும் இயற்கைக்கு மாறான ஒன்றல்ல. இது மிகவும் பழமையான செயல்முறையின் தொடர்ச்சியாகும். ஆற்றல் மற்றும் தகவல்களை நிர்வகிப்பதில் அதிகச் செயல்திறனுக்கான வாழ்க்கையின் நிலையான தேடல். தாவரங்கள் ஒரு காலத்தில் ஒளிச்சேர்க்கையைக் கண்டுபிடித்தது போலவும், மனிதர்கள் பின்னர் நெருப்பைக் கண்டுபிடித்தது போலவும், நமது இனங்கள் இப்போது ஆற்றலை அறுவடை செய்ய, செயலாக்க மற்றும் பயன்படுத்துவதற்கான நமது திறனை நீட்டிக்க அறிவார்ந்த இயந்திரங்களை உருவாக்கி வருகின்றன. இந்த அர்த்தத்தில், யுஐ என்பது ஒரு வேற்றுகிரக சக்தி அல்ல, ஆனால் பரிணாம வளர்ச்சியில் ஓர் இயற்கையானப் படியாகும் – இது பிரபஞ்சத்தின் சொந்த போக்கின் பிரதிபலிப்பாகும், இது எப்போதும் அதிகத் துல்லியத்துடன் ஆற்றலைச் சேமிக்க, மாற்ற மற்றும் இயக்கக்கூடிய அமைப்புகளை உருவாக்கும்.
இந்தப் பிரபஞ்சத்தை நான் எவ்வாறு உணர்கிறேன், எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறேன் என்பதை வெளிப்படுத்தும் விதமாக இந்தக் கட்டுரையை எழுதுகிறேன். ஒருவிதத்தில் இதை என்னைத் தொடர்ந்து ஈர்க்கும், எனக்குச் சவாலாக இருக்கும் ஒரு பரந்த, சிக்கலான யதார்த்தம் என்று கூறலாம். மனித இருப்பு தொடங்கியதிலிருந்து, நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் மனித இனம் ஆழ்ந்த உந்துதலைக் கொண்டுள்ளோம். அறிவியல், ஆன்மீகம், உளவியல் மற்றும் தத்துவம் மூலம், மனிதர்கள் எப்போதும் இந்த வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையும் புரிதலையும் தேடி வருகின்றனர். தெரியாததை ஆராய்வதற்கான இந்த வாஞ்சை ஒரு துறை அல்லது ஒரு மனநிலைக்குள் மட்டுமல்ல் இது பல வடிவங்களை எடுக்கிறது, ஒவ்வொரு நபரின் அறிவு, வாழ்க்கை அனுபவங்கள் மற்றும் அவர்களின் மனம் உலகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதத்தால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில், இந்தப் பிரபஞ்சத்தை ஆற்றல் வெளிப்பாட்டின் (energy manifestation) மூலம் பார்ப்பது மிகவும் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது. பிக் பேங் கோட்பாட்டுடன் நான் இணக்கத்தைக் காண்கிறேன், எல்லாம் எவ்வாறு தொடங்கியது என்பதற்கான ஒரு தர்க்க ரீதியான விளக்கமாக இந்தக் கோட்பாட்டை நான் இன்று வரை தொடர்ந்து நம்புகிறேன். இனி வரும் காலங்களில் இந்தக் கோட்பாடு மாறலாம் அல்லது தவறு என நிரூபிக்கப்படலாம். அது வரை இந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையிலேயே நான் என் புரிதலை எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன். கற்பனை செய்ய முடியாத ஆற்றலின் அந்த ஒற்றை வெடிப்பிலிருந்து, அனைத்தும் வெளிப்பட்டன – பொருள், நேரம், இடம் மற்றும் இறுதியில் வாழ்க்கை. பூமியில் உள்ள வாழ்க்கையையும் மனித பரிணாம வளர்ச்சியின் கதையையும் நான் பார்க்கும்போது, தொடர்ச்சியான ஒரு நூலாக, ஆற்றல் பல்வேறு நிலைகளுக்கு மாற்றப்பட்டு, அறுவடை செய்யப்பட்டு, விரிவடைவதைக் காண்கிறேன். நாம் எப்படி உருவானோம் என்பது மட்டுமல்லாமல், நாம் எப்படிப் பரிணமித்து வருகிறோம் என்பதையும், நமது எதிர்காலத்தை எவ்வாறு வடிவமைக்கலாம் என்பதையும் புரிந்துகொள்வதற்கு ஆற்றலைக்கையாளும் தன்மை ஒரு சிறந்த அளவுகோலாக இருக்கிறது என்று நான் நம்புகிறேன்.
இந்தக் கட்டுரையில், பரிணாமம், ஆற்றலை அறுவடை செய்யும் திறன், அறிவு மற்றும் மனித முன்னேற்றம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான புள்ளிகளை இணைப்பதையும், ஓர் இனமாக நமது பயணம் உயிரியல் ரீதியாகவும், அறிவுபூர்வமாகவும், ஆற்றலுடன் எவ்வாறு தொடர்பு கொண்டிருக்கிறது என்பதை ஆராய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளேன்.
பூமியில் உயிர் முதன்முதலில் தோன்றிய தருணத்திலிருந்து, பரிணாமம் என்பது தழுவல், தொடர்ந்து உயிர்வாழ்தல் மற்றும் மிக முக்கியமாக, ஆற்றலின் கதையாக இருந்து வருகிறது. அடிப்படையில் ஓர் உயிர் என்பது, ஆற்றலை மாற்றும் மற்றும் பயன்படுத்தும் ஒரு கட்டமைப்பாகும். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக உயிர் பிழைத்து செழித்து வளர்ந்த உயிரினங்கள் அனைத்தும், தங்கள் சுற்றுப்புறங்களிலிருந்து ஆற்றலை அறுவடை செய்ய, சேமிக்க மற்றும் பயன்படுத்த சிறந்த வழிகளைக் கண்டறிந்தவையே. இந்தக் கருத்து பரிணாம உயிரியலில் ஒரு மைய அச்சை உருவாக்குகிறது. …. தொடரும்
